هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از عشق و هوس خود به معشوق سخن میگوید و از نرسیدن به وصال او اظهار ناراحتی میکند. او خود را مانند باغی خزانزده توصیف میکند که دیگران در آن به دنبال سبزه و خوشی هستند، اما او تنها خس و پژمردگی دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و مفاهیم انتزاعی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۵۱۱ - ملامت چون کنم اهل هوس را، کز گل رویت
ملامت چون کنم اهل هوس را، کز گل رویت
چو می بینم، هوس در دل زیاد از بوالهوس دارم ۱
خدا داند که بعد از پختگی دستم رسد یا نه
به باغ وصل، رو بر میوه های نیمرس دارم ۲
من آن باغ خزان فرسوده ام در کشور هستی
که یاران در بساطم سبزه می جویند و خس دارم ۳
چو می بینم، هوس در دل زیاد از بوالهوس دارم ۱
خدا داند که بعد از پختگی دستم رسد یا نه
به باغ وصل، رو بر میوه های نیمرس دارم ۲
من آن باغ خزان فرسوده ام در کشور هستی
که یاران در بساطم سبزه می جویند و خس دارم ۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۳
۳۲۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۱۰ - نی ز خار این چمن غمگین، نه از گل شادمان
گوهر بعدی:شماره ۵۱۲ - ما را چه کار است، با کار مردم؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
