هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از کمبودها و آرزوهای خود سخن میگوید. در بیت اول، از کمبودهای زندگی خود شکایت دارد و در بیت دوم، بیان میکند که حتی اگر به قدرت و ثروت دست یابد، آن را بیارزش میداند و دور میاندازد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار میباشد. همچنین، ممکن است نیاز به توضیح و تفسیر برای درک کامل معانی داشته باشد.
شماره ۵۲۰ - قطره چندی نصیب کام خشکم بیش نیست
قطره چندی نصیب کام خشکم بیش نیست
چون صدف خود را اگر در قعر دریا افکنم ۱
بر سرم گر افسر شاهی گذارد روزگار
چون کلاه لاله بردارم به صحرا افکنم ۲
چون صدف خود را اگر در قعر دریا افکنم ۱
بر سرم گر افسر شاهی گذارد روزگار
چون کلاه لاله بردارم به صحرا افکنم ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
۱۸۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۱۹ - جنون در چوب گل پیچد ز سودایی که من دارم
گوهر بعدی:شماره ۵۲۱ - کسی به چشم تو از ناز در نمی آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
