هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از غم غربت و دلتنگی برای وطن میگوید. او با توصیف طبیعت و مقایسهی خود با گلها و گیاهان، احساس تنهایی و اندوه خود را بیان میکند و یادآوری وطن را عاملی برای افزایش غم خود میداند.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عاطفی مانند غربت، اندوه و دلتنگی برای وطن در این شعر وجود دارد که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات ادبی ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شماره ۵۴۵ - بی لاله رخسارت، گر سیر چمن کردم
بی لاله رخسارت، گر سیر چمن کردم
صد شکوه ز بی برگی، با سرو و سمن کردم ۱
غم ریخته در غربت،لیکن نکنم شکوه
کاندوه دل افزون شد، گر یاد وطن کردم ۲
صد شکوه ز بی برگی، با سرو و سمن کردم ۱
غم ریخته در غربت،لیکن نکنم شکوه
کاندوه دل افزون شد، گر یاد وطن کردم ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
۱۸۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۴۴ - پای از جهان کشیده قراری گرفته ایم
گوهر بعدی:شماره ۵۴۶ - داغها دارد دلم از دست بیداد فلک
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
