هوش مصنوعی: این متن شعری است که در آن شاعر از عشق و جدایی سخن می‌گوید. او از ماه عذار (معشوق) که در حال سفر است یاد می‌کند و از ناله‌ها و فریادهای عاشقانه صحبت می‌کند. شاعر از دل می‌خواهد که مانند جرس (زنگوله) در محمل معشوق آویزان شود و از ناله و فریاد زبان باز نکند.
رده سنی: 16+ این متن به دلیل استفاده از مفاهیم عمیق عاشقانه و ادبیات کلاسیک فارسی، برای مخاطبانی مناسب است که توانایی درک و تحلیل مفاهیم پیچیده‌تر را دارند. همچنین، این نوع اشعار معمولاً برای سنین پایین‌تر جذابیت کمتری دارند و نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی برای درک کامل دارند.

رباعی ۴۰ - آهنگ سفر می‌کند آن ماه عذار

آهنگ سفر می‌کند آن ماه عذار
ای جان که نفس گیر شدی ناله برآر ۱

در محملش آویز دلا همچو جرس
وزناله و فریاد زبان باز مدار ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۴۷۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:رباعی ۳۹ - نوروز شد و بنفشه از خاک دمید
گوهر بعدی:رباعی ۴۱ - یارب که در این دایرهٔ دیر مدار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.