هوش مصنوعی:
این شعر از طغرا، با بیانی دردآلود و فلسفی، به موضوعاتی همچون تقدیر، رنجهای زندگی، گذرا بودن دنیا و تسلیم در برابر سرنوشت میپردازد. شاعر با تصاویری نمادین مانند «نال قلم»، «دشت غم» و «تیغ ستم»، از سختیهای وجود انسان و ناچاری او در برابر حکم قضا سخن میگوید.
رده سنی:
16+
محتوا دارای مضامین عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای نوجوانان کمسنوسال دشوار بوده و ممکن است باعث سردرگمی یا نگرانی شود. همچنین، لحن غمگین و پذیرش رنج به عنوان بخشی از زندگی، برای مخاطبان با درک بالاتر مناسبتر است.
شماره ۶۰۳ - در آتشم فکند که بی دود و دم نشین
در آتشم فکند که بی دود و دم نشین
غم بر دلم گماشت که رو بی الم نشین ۱
حکم قضا رسید که با وسعت سپهر
در تنگنا همیشه چو نال قلم نشین ۲
فریاد می کند جرس کاروان چرخ
کز شهر عیش بگذر و در دشت غم نشین ۳
مهمان روزگار چو گشتم، نصیب گفت
در آستان خانه چو نقش قدم نشین ۴
قسمت اشاره کرد که در چارسوی دهر
بسیار کش جفا و ستم، لیک کم نشین ۵
دوران زبان گشود که از نقد عافیت
دست تهی چو مردم صاحب کرم نشین ۶
گفتم که جای نیست برای نشستنم
ایام گفت در ته تیغ ستم نشین ۷
طغرا، چو نقش زندگی ات بد نشسته است
بهر نجات، بر سر راه عدم نشین ۸
غم بر دلم گماشت که رو بی الم نشین ۱
حکم قضا رسید که با وسعت سپهر
در تنگنا همیشه چو نال قلم نشین ۲
فریاد می کند جرس کاروان چرخ
کز شهر عیش بگذر و در دشت غم نشین ۳
مهمان روزگار چو گشتم، نصیب گفت
در آستان خانه چو نقش قدم نشین ۴
قسمت اشاره کرد که در چارسوی دهر
بسیار کش جفا و ستم، لیک کم نشین ۵
دوران زبان گشود که از نقد عافیت
دست تهی چو مردم صاحب کرم نشین ۶
گفتم که جای نیست برای نشستنم
ایام گفت در ته تیغ ستم نشین ۷
طغرا، چو نقش زندگی ات بد نشسته است
بهر نجات، بر سر راه عدم نشین ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۲۲۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۰۲ - بگذر از تحریر، بلبل! فکر تقریری بکن
گوهر بعدی:شماره ۶۰۴ - تا نخندد بر تو صد گوهرشناس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.