هوش مصنوعی: این شعر از مولانا بیانگر مفاهیمی مانند عشق، رنج و زیبایی است. در بیت اول، شاعر به تجربه‌ی رنج و سوختن در آتش بی‌طالعی اشاره می‌کند. در بیت دوم، از جذابیت و عطر دل‌انگیز سخن می‌گوید که باعث مستی بلبلان می‌شود. در بیت سوم، شاعر با اشاره به خنده‌های گل و گفتار بلبل، از غنچه می‌خواهد که لب بگشاید و دیگر بی‌دهن نباشد.
رده سنی: 15+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده مانند «آتش بی‌طالعی» یا «مستی عندلیبان» نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً از نوجوانی به بعد شکل می‌گیرد.

شماره ۷۰۵ - نخواهی داشت رنگ از سوختن هم، ای خس گلشن

نخواهی داشت رنگ از سوختن هم، ای خس گلشن
اگر در آتش بی طالعیها همچو من باشی ۱

ز بوی دلکشت مستی فزاید عندلیبان را
به گل حاجت ندارد باغبان، تا در چمن باشی ۲

گل از شوخی هزاران خنده بر گفتار بلبل زد
لبی بگشا تو هم ای غنچه، تا کی بی دهن باشی ۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۳
کانال گوهرین در ایتا
۲۱۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۷۰۴ - آتشین رخسار ما شمعی ست بزم حسن را
گوهر بعدی:شماره ۷۰۶ - در کار معنی پروری کافتاده ناحق بر سرم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.