هوش مصنوعی:
این شعر از مولانا بیانگر مفاهیمی مانند عشق، رنج و زیبایی است. در بیت اول، شاعر به تجربهی رنج و سوختن در آتش بیطالعی اشاره میکند. در بیت دوم، از جذابیت و عطر دلانگیز سخن میگوید که باعث مستی بلبلان میشود. در بیت سوم، شاعر با اشاره به خندههای گل و گفتار بلبل، از غنچه میخواهد که لب بگشاید و دیگر بیدهن نباشد.
رده سنی:
15+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده مانند «آتش بیطالعی» یا «مستی عندلیبان» نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً از نوجوانی به بعد شکل میگیرد.
شماره ۷۰۵ - نخواهی داشت رنگ از سوختن هم، ای خس گلشن
نخواهی داشت رنگ از سوختن هم، ای خس گلشن
اگر در آتش بی طالعیها همچو من باشی ۱
ز بوی دلکشت مستی فزاید عندلیبان را
به گل حاجت ندارد باغبان، تا در چمن باشی ۲
گل از شوخی هزاران خنده بر گفتار بلبل زد
لبی بگشا تو هم ای غنچه، تا کی بی دهن باشی ۳
اگر در آتش بی طالعیها همچو من باشی ۱
ز بوی دلکشت مستی فزاید عندلیبان را
به گل حاجت ندارد باغبان، تا در چمن باشی ۲
گل از شوخی هزاران خنده بر گفتار بلبل زد
لبی بگشا تو هم ای غنچه، تا کی بی دهن باشی ۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۳
۲۱۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۰۴ - آتشین رخسار ما شمعی ست بزم حسن را
گوهر بعدی:شماره ۷۰۶ - در کار معنی پروری کافتاده ناحق بر سرم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.