هوش مصنوعی:
این متن شعری است که با استفاده از تصاویر و استعارههای زیبا، مفاهیم عمیقی مانند رضایت به آنچه داریم، قدردانی از زیباییهای طبیعی، و اهمیت پاکی و طهارت درونی را بیان میکند. شاعر از آینه، گل، سرو، و خط پیاله به عنوان نمادهایی برای انتقال این پیامها استفاده کرده است.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عرفانی و اخلاقی است که درک آنها به سطحی از بلوغ فکری و تجربه نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادها ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار باشد.
شماره ۷۱۰ - چو رخ در آینه بینی، گل آرزو نکنی
چو رخ در آینه بینی، گل آرزو نکنی
چو بنگری به قد خود، به سرو رو نکنی ۱
خط پیاله بود آیتی ز سوره نور
به این مقاله حق، دست بی وضو نکنی ۲
به دست من چو دهی گل، ببوی و خوشبو کن
که بوی خوش ندهد گل اگر تو بو نکنی ۳
چو بنگری به قد خود، به سرو رو نکنی ۱
خط پیاله بود آیتی ز سوره نور
به این مقاله حق، دست بی وضو نکنی ۲
به دست من چو دهی گل، ببوی و خوشبو کن
که بوی خوش ندهد گل اگر تو بو نکنی ۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۳
۱۷۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۰۹ - اگر با ما سیه بختان بود ماه جهانتابی
گوهر بعدی:شماره ۷۱۱ - زین گونه گر شیرین بود، لعل لب نوشین تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.