هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از رنج‌ها و سختی‌های زندگی خود می‌گوید و از اینکه جهان و فلک با او ستم‌گرانه رفتار می‌کنند شکایت دارد. او احساس می‌کند که مانند چوب خشک در دست خراط یا کتابی در شکنجه‌گاه است و از این وضعیت ناراضی است.
رده سنی: 16+ این متن دارای مضامین عمیق و استعاره‌های پیچیده است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، لحن غمگین و ناامیدانه‌ی آن ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامناسب باشد.

شماره ۲ - چو پنج گنج برآرم، خدیو هفت اقلیم

چو پنج گنج برآرم، خدیو هفت اقلیم
ز من خزانه دارای گنجه می خواهد ۱

شود به هند چو خراط چرخ بر سر کار
ز چوب خشک تنم، ساق منجه می خواهد ۲

ز بهر آنکه به رویم کشد سیاهی غم
مداد ساز فلک، زور پنجه می خواهد ۳

تن ضعیف مرا سختیان تراش سپهر
به کهزن ستم خویش، رنجه می خواهد ۴

چه سان به تنگ نیایم ز جلدساز وجود؟
که چون کتاب، مرا در شکنجه می خواهد ۵
قالب: قصیده
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۱۸۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱ - زمزمهٔ کیفیت مقام طریقت گزینی و ترانهٔ حقیقت ایام گوشه نشینی
گوهر بعدی:شماره ۳ - طغرا، به تیغ نطق، جهان را گرفته ای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.