هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از مستی خود از بادهٔ معنا و عشق سخن میگوید. او با بیان هنرمندانه و روانسازی سخن، خود را خراباتی کوچه دل میخواند و از تأثیر موسیقی و نوا در روح و جان سخن میگوید. متن سرشار از تصاویر شاعرانه و استعارههای عرفانی است.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کهن فارسی دارد. همچنین، برخی از استعارهها و اصطلاحات ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
بخش ۶ - کیفیت سخنسازی
سخن گرچه دارد بسی می پرست
کسی نیست چون من ازین باده مست ۱
به صهبای معنی چو مایل شدم
خراباتی کوچه دل شدم ۲
دلم جام لفظی گر انگیخته
می معنی از هر طرف ریخته ۳
چو استادگی در سخن می کنم
سخن را روان بدن می کنم ... ۴
ز من این خیال کهن تازه شد
تهی طبل گردون پرآوازه شد ۵
مغنی بیا نغمه ای سر کنیم
هوا خشک شد، از نوا تر کنیم ۶
کسی نیست چون من ازین باده مست ۱
به صهبای معنی چو مایل شدم
خراباتی کوچه دل شدم ۲
دلم جام لفظی گر انگیخته
می معنی از هر طرف ریخته ۳
چو استادگی در سخن می کنم
سخن را روان بدن می کنم ... ۴
ز من این خیال کهن تازه شد
تهی طبل گردون پرآوازه شد ۵
مغنی بیا نغمه ای سر کنیم
هوا خشک شد، از نوا تر کنیم ۶
قالب: مثنوی
تعداد ابیات: ۶
۲۰۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:بخش ۵ - به هوای سرمنزل سلطان خراسان
گوهر بعدی:بخش ۷ - غزلسرایی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
