هوش مصنوعی: این متن یک شعر حماسی و مدحی است که در آن شاعر به ستایش قدرت و شکوه سپاه و فرماندهی می‌پردازد. او از پیروزی بر دشمنان، عظمت و جلالت میزبان، و فضای شاد و بهشتی محفل سخن می‌گوید. همچنین، به وحدت و نورانیت اشاره دارد و آرزو می‌کند که چراغ محفل مانند خورشید پرنور باشد.
رده سنی: 16+ متن شامل مفاهیم حماسی و عرفانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات ممکن است نیاز به توضیح داشته باشند.

بخش ۱۲ - غزل

بر اعدا سپاه تو منصور باد
کمین چاکرت به ز فغفور باد ۱

پری گر زند خصم جاهت به سر
ز تندی به فرقش چو ساطور باد ۲

به دست تو سرپنجه رستمی
چو بازوی اطفال، بی زور باد ۳

به نزدیک خود چیده ای برگ عیش
ز عشرتگهت چشم بد دور باد ۴

به وحدتسرای تو درعودسوز
گل اخگر از آتش طور باد ۵

چراغی که در محفلت پا نهد
چو خورشید، سرچشمه نور باد ۶

بهشتی ست بزمت ز روی طرب
به هر جانب استاده صد حور باد ۷

زند تا اجابت بدین نغمه چنگ
نی کلک طغرا پر از سور باد ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۲۰۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:بخش ۱۱ - به زمزمه تعریف صاحبقران رنگینی، دف گل به هوا آمیختن و به ترانه توصیف خدیو جهان تازگی، چنگ سنبل به فضا ریختن
گوهر بعدی:بخش ۱۳ - صوت دعا و آهنگ آمین
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.