هوش مصنوعی:
این شعر از فصیحی به بیان درد و رنج عشق و اندوه میپردازد. شاعر از شعلههای آه و غم سخن میگوید که جگر و دل را میسوزاند. تصاویری مانند بلبل، گل، شبنم، و مریم به کار رفتهاند تا احساسات عمیق و پیچیده عشق و رنج را نشان دهند. در نهایت، شاعر به وحدت و یکرنگی عشق اشاره میکند که همه را در آتشکده عشق میسوزاند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و احساسات سنگین مناسب سنین بالاتر است.
شماره ۲۲ - امشب از شعله آهم جگر غم میسوخت
امشب از شعله آهم جگر غم میسوخت
بر من و زندگی من دل ماتم میسوخت ۱
برق شوقی که ز خاکستر بلبل میجست
ذوق آرایش گل در دل شبنم میسوخت ۲
مرهم از زخم دل خون جگر سوختگان
درد میچید و دل از غیرت مرهم میسوخت ۳
دم عیسی شد و رسوایی اعجاز کشید
دود آن شمع که در خلوت مریم میسوخت ۴
مست یکرنگی عشقیم فصیحی کامشب
در یک آتشکده نامحرم و محرم میسوخت ۵
بر من و زندگی من دل ماتم میسوخت ۱
برق شوقی که ز خاکستر بلبل میجست
ذوق آرایش گل در دل شبنم میسوخت ۲
مرهم از زخم دل خون جگر سوختگان
درد میچید و دل از غیرت مرهم میسوخت ۳
دم عیسی شد و رسوایی اعجاز کشید
دود آن شمع که در خلوت مریم میسوخت ۴
مست یکرنگی عشقیم فصیحی کامشب
در یک آتشکده نامحرم و محرم میسوخت ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۱۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱ - خاکستر این سوخته را باز توان سوخت
گوهر بعدی:شماره ۲۳ - ستم ز نرگس مستت ستمگری آموخت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
