هوش مصنوعی:
این شعر عرفانی از حافظ، بر محوریت عشق الهی و دوری از هر آنچه غیر از دوست (خدا) است، تأکید دارد. شاعر همه چیز را جز معشوق حقیقی ناپسند میداند و عشق زمینی و تعلقات مادی را بیارزش میشمرد. همچنین، او به ریاکاری و زهد ظاهری اشاره میکند و حقیقتطلبی را میستاید.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از ابیات نیاز به دانش ادبی و فلسفی پایه دارند.
شماره ۴۱ - در مذهب ما هر چه بجز دوست حرامست
در مذهب ما هر چه بجز دوست حرامست
گر خود همه ذوق طلب اوست حرامست ۱
لاف چمنآرایی غم بلبل ما را
بیناله به تن گر همه یک موست حرامست ۲
نظاره هر دیده که پرورده به خون نیست
ز آن دیده تماشای رخ دوست حرامست ۳
بر شیفته تابش خورشید محبت
گر سایه آن قامت دلجوست حرامست ۴
پیمانشکنان را سر ما نیست که بر ما
گر خود شکن طره گیسوست حرامست ۵
کو دیر که در صومعه زشتپرستان
دیدیم هر آن جنس که نیکوست حرامست ۶
با دوست به یک پوست نگنجیم فصیحی
وین طرفه که بی دوست به تن پوست حرامست ۷
گر خود همه ذوق طلب اوست حرامست ۱
لاف چمنآرایی غم بلبل ما را
بیناله به تن گر همه یک موست حرامست ۲
نظاره هر دیده که پرورده به خون نیست
ز آن دیده تماشای رخ دوست حرامست ۳
بر شیفته تابش خورشید محبت
گر سایه آن قامت دلجوست حرامست ۴
پیمانشکنان را سر ما نیست که بر ما
گر خود شکن طره گیسوست حرامست ۵
کو دیر که در صومعه زشتپرستان
دیدیم هر آن جنس که نیکوست حرامست ۶
با دوست به یک پوست نگنجیم فصیحی
وین طرفه که بی دوست به تن پوست حرامست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۳۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۰ - وفای عهد ز خوبان عهد ما غلطست
گوهر بعدی:شماره ۴۲ - بی بصر دیده ارباب هوس حیرانست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
