هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، به زیبایی‌های معشوق و رنج‌های عاشق اشاره دارد. شاعر با تصاویر زیبا مانند چشم و زلف معشوق، عشق عمیق خود را بیان می‌کند و از درد فراق و سوز دل می‌گوید. همچنین، مفاهیمی مانند تقدیر، صبر و عشق الهی نیز در آن دیده می‌شود.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و استعاره‌های به کار رفته نیاز به دانش ادبی و تجربه زندگی بیشتری دارد.

شماره ۹۳ - چشم ترا ز مستی ناز آفریده‌اند

چشم ترا ز مستی ناز آفریده‌اند
زلف ترا ز عمر دراز آفریده‌اند ۱

تو یوسفی چو همت عشقم بلند بود
زآنت خراب کرده و باز آفریده‌اند ۲

مشنو نوای ناله ما کاین ترانه را
از شعله‌های گوش گداز آفریده‌اند ۳

ابروی دوست بین و بر آن جان نثار کن
کاین قبله را نه بهر نماز آفریده‌اند ۴

داغ دلم چو لاله ز شوخی برون فتاد
ورنه مرا ز جوهر راز آفریده‌اند ۵

کبکم ولیک سینه بی طالع مرا
بعد از شکست چنگل باز آفریده‌اند ۶

رشک سبک عنانی دل می‌کشد مرا
کش چون نسیم بیهده تاز آفریده‌اند ۷

شمعیم و خوانده‌ایم خط سرنوشت خویش
ما را برای سوز و گداز آفریده‌اند ۸

بر سوزن مسیح فصیحی ستم مکن
کاین سینه را زچاک نیاز آفریده‌اند ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۴۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۹۲ - در فراق شعله خاکستر نشینم کرده‌اند
گوهر بعدی:شماره ۹۴ - ماییم جدا از تو به غم ساخته‌ای چند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.