هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، با بهکارگیری استعارهها و نمادهای غنی، به موضوعاتی چون عشق، رنج، ناشناختگی، و تنهایی میپردازد. شاعر از تلخیهای زندگی، ناشناخته ماندن دردها، و تناقضهای وجودی سخن میگوید.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، برخی از استعارهها و نمادها نیاز به درک ادبی بالاتری دارند.
شماره ۹۶ - تلخکامان مزه شهد هوس نشناسند
تلخکامان مزه شهد هوس نشناسند
سایه پرورد همایند مگس نشناسند ۱
داد ازین شعله مزاجان که چو مرهم گردند
سینهای ریشتر از سینه خس نشناسند ۲
نفس سوختگان شعله طورست ولیک
شعله طور ندانند و نفس نشناسند ۳
یاد آن قافله کز غم چو حدی ساز کنند
ناله خویش ز فریاد جرس نشناسند ۴
شکرستان نیازند جگر سوختگان
وای اگر لذت پابوس مگس نشناسند ۵
مصرعصمت چه دیاریست که خوبان آنجا
صورت خویش در آیینه کس نشناسند ۶
طرفه رمزیست فصیحی که به گلزار جهان
بلبلان جمله قفسزاد و قفس نشناسند ۷
سایه پرورد همایند مگس نشناسند ۱
داد ازین شعله مزاجان که چو مرهم گردند
سینهای ریشتر از سینه خس نشناسند ۲
نفس سوختگان شعله طورست ولیک
شعله طور ندانند و نفس نشناسند ۳
یاد آن قافله کز غم چو حدی ساز کنند
ناله خویش ز فریاد جرس نشناسند ۴
شکرستان نیازند جگر سوختگان
وای اگر لذت پابوس مگس نشناسند ۵
مصرعصمت چه دیاریست که خوبان آنجا
صورت خویش در آیینه کس نشناسند ۶
طرفه رمزیست فصیحی که به گلزار جهان
بلبلان جمله قفسزاد و قفس نشناسند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۱۸۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۵ - خنده ساقی دگر در ساغر آتش میزند
گوهر بعدی:شماره ۹۷ - شوق دیدار تو چون چشم مرا باز کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.