هوش مصنوعی:
شاعر در این اشعار به بهار و زیباییهای آن اشاره میکند، اما در عین حال از درد دل و رنجهای عاطفی نیز سخن میگوید. او از عشق، وفا، رازداری و حیرت در برابر جهان سخن میراند و گاهی به مفاهیم عرفانی و اخلاقی نیز پرداخته است.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین برخی از ابیات نیاز به تفسیر و دانش ادبی دارند.
شماره ۱۰۰ - نوبهار آمد که مرغان بال و پر گلگون کنند
نوبهار آمد که مرغان بال و پر گلگون کنند
وز نوای ناله هر دم گوش گل پرخون کنند ۱
گر سزاوار بهشتم باری ای رضوان مرا
در بهشتی بر که آنجا درد دل افزون کنند ۲
دیده گر داری بیا سوی گلستان وفا
زآنکه گر بی دیده آیی چون صبا بیرون کنند ۳
راز پنهان داشتن آیین شرع دوستیست
خودفروشان کاش ترک ملت مجنون کنند ۴
شعله حیرانان فراوان شد خدایا لطف کن
آنقدر فرصت که گاهی دیده را پرخون کنند ۵
همت مستان جام حسن بین کز جلوهای
دیدههای مفلسان طور را قارون کنند ۶
زین نفس خامان فصیحی لذت افغان مجوی
گیرم از خون جگر جان در تن مضمون کنند ۷
وز نوای ناله هر دم گوش گل پرخون کنند ۱
گر سزاوار بهشتم باری ای رضوان مرا
در بهشتی بر که آنجا درد دل افزون کنند ۲
دیده گر داری بیا سوی گلستان وفا
زآنکه گر بی دیده آیی چون صبا بیرون کنند ۳
راز پنهان داشتن آیین شرع دوستیست
خودفروشان کاش ترک ملت مجنون کنند ۴
شعله حیرانان فراوان شد خدایا لطف کن
آنقدر فرصت که گاهی دیده را پرخون کنند ۵
همت مستان جام حسن بین کز جلوهای
دیدههای مفلسان طور را قارون کنند ۶
زین نفس خامان فصیحی لذت افغان مجوی
گیرم از خون جگر جان در تن مضمون کنند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۱۸۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۹ - چون امتان کبر حدیث نسب کنند
گوهر بعدی:شماره ۱۰۱ - اگر ز حسن تو یک ذره آشکاره کنند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.