هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که در آن شاعر از عشق و غم سخن میگوید، از نسب و حسب میگریزد و به جلوههای معنوی و عرفانی میپردازد. همچنین، اشارهای به نالههای عاشقانه و تأثیر آن بر طبیعت دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهی ادبی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۹۹ - چون امتان کبر حدیث نسب کنند
چون امتان کبر حدیث نسب کنند
رندان خاکسار سخن از حسب کنند ۱
اجزای من چو نام تو گیرم یکان یکان
چون جان خستگان غمت طوف لب کنند ۲
اینست اگر غرور بتان روز بازخواست
ترسم دیت ز خضر و مسیحا طلب کنند ۳
جانم فدای غم که مریضان آن دیار
چون شعله جان دهند چو بدرود تب کنند ۴
نسبت به جلوه تو تجلی کند درست
چون دودمان حسن حدیث نسب کنند ۵
از ناله لب مبند مبادا درین چمن
چون غنچهات به خنده شادی ادب کنند ۶
از بیکسان بترس فصیحی که این گروه
روز زمانه را به یکی آه شب کنند ۷
رندان خاکسار سخن از حسب کنند ۱
اجزای من چو نام تو گیرم یکان یکان
چون جان خستگان غمت طوف لب کنند ۲
اینست اگر غرور بتان روز بازخواست
ترسم دیت ز خضر و مسیحا طلب کنند ۳
جانم فدای غم که مریضان آن دیار
چون شعله جان دهند چو بدرود تب کنند ۴
نسبت به جلوه تو تجلی کند درست
چون دودمان حسن حدیث نسب کنند ۵
از ناله لب مبند مبادا درین چمن
چون غنچهات به خنده شادی ادب کنند ۶
از بیکسان بترس فصیحی که این گروه
روز زمانه را به یکی آه شب کنند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۱۹۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۸ - یک ناوک ارنه در دل صد پاره بشکند
گوهر بعدی:شماره ۱۰۰ - نوبهار آمد که مرغان بال و پر گلگون کنند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.