شماره ۱۱۸ - رمزی‌ست خط دوست که چون بخت سر‌آید

رمزی‌ست خط دوست که چون بخت سر‌آید
آب سیه از چشمه خورشید برآید ۱

آهسته‌تر ای دیده گستاخ که آنجا
پروانه نهان از نظر بال و پر آید ۲

چون ماهی ساحل طپد از آرزوی دل
زخمی که شهیدان ترا بر سپر آید ۳

در مذهب ما بر لب تسلیم حرام‌ست
هر ناله که نشکفته ز باغ جگر آید ۴

خاموش فصیحی که به یک ناله نیرزد
حسنی که در آغوش خیال و نظر آید ۵