هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ است که در آن شاعر به دل خود توصیه میکند که به جای غم و اندوه، به نشاط و شادی بپردازد و دردها را به یادگار نگه دارد. او از آه و ناله دوری میکند و اشک را به عنوان یادگاری از زمزمههای دل نگه میدارد. شاعر همچنین توصیه میکند که با وجود دردها، شاداب و خرم بماند و از غم دوری کند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که ممکن است برای سنین پایین قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند درد و غم نیاز به بلوغ فکری برای درک بهتر دارند.
شماره ۱۲۶ - ای دل نشاط صرف کن و غم نگاه دار
ای دل نشاط صرف کن و غم نگاه دار
داغی که بسپریم ز مرهم نگاه دار ۱
از آه و ناله هر چه بود در حرم بهل
اشکی به یادگاری زمزم نگاه دار ۲
یک لالهوار داغ دل ار افتدت به دست
شاداب خو به غم کن و خرم نگاه دار ۳
بی غم دل مرا نتوان داشتن نگاه
اینک ببر دلم تو و بی غم نگاه دار ۴
غم روید ار ز سینهات آتش بر آن فشان
این سبزه را ز آفت شبنم نگاه دار ۵
جام جمی به میکده چندی تهی نشین
رام کسی مشو ادب جم نگاه دار ۶
مطرب نهای منال فصیحی به بزم عیش
این ناله را ذخیره ماتم نگاه دار ۷
داغی که بسپریم ز مرهم نگاه دار ۱
از آه و ناله هر چه بود در حرم بهل
اشکی به یادگاری زمزم نگاه دار ۲
یک لالهوار داغ دل ار افتدت به دست
شاداب خو به غم کن و خرم نگاه دار ۳
بی غم دل مرا نتوان داشتن نگاه
اینک ببر دلم تو و بی غم نگاه دار ۴
غم روید ار ز سینهات آتش بر آن فشان
این سبزه را ز آفت شبنم نگاه دار ۵
جام جمی به میکده چندی تهی نشین
رام کسی مشو ادب جم نگاه دار ۶
مطرب نهای منال فصیحی به بزم عیش
این ناله را ذخیره ماتم نگاه دار ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۱۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۵ - باز دل آوازه زلف پریشانی شنید
گوهر بعدی:شماره ۱۲۷ - تا نفس داری سراغ کوی آن مهپاره گیر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
