هوش مصنوعی:
این متن شعری است که به مخاطب توصیه میکند مانند آتش سپند (مقدس) باشد، خود را فدا کند و از دیگران محافظت نماید. شاعر از مخاطب میخواهد آزاده زندگی کند، در برابر مشکلات مقاوم باشد و با وجود سختیها، شکرگزار و سربلند بماند. همچنین، به دشمنان با مهربانی پاسخ دهد و در عین حال هوشیار باشد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و اخلاقی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، برخی از اشارات مانند 'زهر خند' و 'دشمنان دوست' نیاز به درک بالاتری از روابط انسانی دارد.
شماره ۱۳۱ - هرگز مباش آتش سوزان سپند باش
هرگز مباش آتش سوزان سپند باش
خود را بسوز و دفع هزاران گزند باش ۱
چون شعله سرمکش که برآرند از تو دود
شو خاک راه و در دو جهان سربلند باش ۲
آزاده زی و صید غزالان درد را
چون طره نگار سراسر کمند باش ۳
گر عافیت بسوخت ترا شکر غم بگوی
ممنون بخت و طالع ناارجمند باش ۴
زین دوستان دشمن و زین دشمنان دوست
گاهی سرشک حسرت و گه زهر خند باش ۵
زهر هلاهلی تو فصیحی ولی ز دور
در کام دشمنان هوس دوست قند باش ۶
خود را بسوز و دفع هزاران گزند باش ۱
چون شعله سرمکش که برآرند از تو دود
شو خاک راه و در دو جهان سربلند باش ۲
آزاده زی و صید غزالان درد را
چون طره نگار سراسر کمند باش ۳
گر عافیت بسوخت ترا شکر غم بگوی
ممنون بخت و طالع ناارجمند باش ۴
زین دوستان دشمن و زین دشمنان دوست
گاهی سرشک حسرت و گه زهر خند باش ۵
زهر هلاهلی تو فصیحی ولی ز دور
در کام دشمنان هوس دوست قند باش ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۰۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۰ - چون عشق آشنای تو شد از خرد گریز
گوهر بعدی:شماره ۱۳۲ - تا توانی در ترازوی هوس بی سنگ باش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
