هوش مصنوعی: این شعر از رنج‌ها و دردهای زندگی سخن می‌گوید و بیانگر تولدی همراه با غم و اندوه است. شاعر خود و دیگران را به موجوداتی تشبیه می‌کند که از ابتدا با رنج و محنت متولد شده‌اند و در دنیایی پر از سختی زندگی می‌کنند. از تشبیهات مختلفی مانند طفل غنچه، اشک یعقوب، و شعله شوق استفاده شده است تا عمق این رنج‌ها را نشان دهد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عمیق عرفانی و اندوه‌بار است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

شماره ۱۷۴ - ما ز مادر داغ بر دل خاک بر سر زاده‌ایم

ما ز مادر داغ بر دل خاک بر سر زاده‌ایم
همچو طفل غنچه در دامان نشتر زاده‌ایم ۱

نام ما مردود عالم روزی ما خون دل
ما وغم گویا به یک طالع ز مادر زاده‌ایم ۲

شسته‌ایم از دل به خون عافیت نقش مراد
ما همان دم کاندرین نه طاق ششدر زاده‌ایم ۳

اشک یعقوبیم و از خون جگر جوشیده‌ایم
آه مجنونیم و از دریای آذر زاده‌ایم ۴

از سراب تلخکامی تشنه لب خواهیم مرد
ما که همچون موج در دامان کوثر زاده‌ایم ۵

در گلستان که هر خارش پیمبر زاده‌ست
میوه هیچیم ما وز نخل بی‌بر زاده‌ایم ۶

شعله شوقیم و از دلهای خونین سر زده
غیر پندارد فصیحی ما ز اخگر زاده‌ایم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۱۸۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۷۳ - ز گریه موج زند مجلس ار ندیم شوم
گوهر بعدی:شماره ۱۷۵ - تا وداع شعله خود همچو اخگر کرده‌ایم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.