هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر درد و رنج عاشقانه، ناامیدی و اندوه ناشی از عشق و هجران است. شاعر از اشک و خون، زخمهای عاطفی و امیدهای بربادرفته سخن میگوید و به تصاویری مانند اخگر، کوثر، خنجر و نخل غم اشاره میکند تا عمق احساسات خود را نشان دهد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عمیق عاطفی و غمانگیز است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین یا نامفهوم باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و مفاهیم انتزاعی نیاز به درک ادبی بالاتری دارد.
شماره ۱۷۵ - تا وداع شعله خود همچو اخگر کردهایم
تا وداع شعله خود همچو اخگر کردهایم
حله خاکشتر اندوه در بر کردهایم ۱
گوهر نظارهای در دیده گم کردیم از آن
مردم چشم اندرین دریا شناور کردهایم ۲
چشمهسار دیده ما خوشگوار آبی نداشت
چند روزی شد کش از خون رشک کوثر کردهایم ۳
زخم ما را از جگر غم زیور ناسور بست
ورنه تحقیق سر و سامان خنجر کردهایم ۴
زود گوش دوستان از ناله ما ناله کرد
ما هنوز از نخل غم یک میوه نوبر کردهایم ۵
از تو چون نومید بنشینیم کاندر کوی تو
مشت خاکی را به صد امید بر سر کردهایم ۶
در شب هجران فصیحی میزند لاف حیات
سادهلوحی بین کزو این قصه باور کردهایم ۷
حله خاکشتر اندوه در بر کردهایم ۱
گوهر نظارهای در دیده گم کردیم از آن
مردم چشم اندرین دریا شناور کردهایم ۲
چشمهسار دیده ما خوشگوار آبی نداشت
چند روزی شد کش از خون رشک کوثر کردهایم ۳
زخم ما را از جگر غم زیور ناسور بست
ورنه تحقیق سر و سامان خنجر کردهایم ۴
زود گوش دوستان از ناله ما ناله کرد
ما هنوز از نخل غم یک میوه نوبر کردهایم ۵
از تو چون نومید بنشینیم کاندر کوی تو
مشت خاکی را به صد امید بر سر کردهایم ۶
در شب هجران فصیحی میزند لاف حیات
سادهلوحی بین کزو این قصه باور کردهایم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۰۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۴ - ما ز مادر داغ بر دل خاک بر سر زادهایم
گوهر بعدی:شماره ۱۷۶ - دوش بی روی تو از دل خون ناب افشاندهایم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
