خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این شعر از حافظ، بیانگر ناامیدی و یأس شاعر از وضعیت خود و جهان است. او از ناتوانی در تغییر شرایط و تلخی زندگی می‌گوید، حتی با وجود تلاش‌های مکرر. شاعر به آتش درون خود اشاره می‌کند که نمی‌تواند بر کفر و دین تأثیر بگذارد و در نهایت به ضعف و ناتوانی خود اعتراف می‌کند.

رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و انتقادی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، مضامین یأس و ناامیدی نیاز به بلوغ فکری دارد تا بتوان آن‌ها را به درستی تحلیل کرد.

تا کی چو طفل عقل دم از مهر و کین زنیم
کو همتی که پای بر آن و بر این زنیم

تلخیم در مذاق جهان همچنان اگر
صد بار غوطه در شکر و انگبین زنیم

خاکستریم و باز به صد حیله خویش را
سوزیم تا دمی نفسی آتشین زنیم

گریند شام ماتم ما دوستان ما
چون صبح خنده در نفس واپسین زنیم

خاکیم و بردبار نه آن نازنین زلال
کز جنبش نسیم گره بر جبین زنیم

ز آن شعله‌ای که سینه آتش کباب اوست
کو یک شرر که در جگر کفر و دین زنیم

دستم نماند بس که فصیحی به سر زدیم
زین پس به جای دست مگر آستین زنیم

«فصیحی هروی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir