شماره ۲۱۸ - چند از بحر طلب موج دویی انگیزی

چند از بحر طلب موج دویی انگیزی
روی گل بینی و در دامن خار آویزی ۱

عصمت آنست که با دوست به یک پوست شوی
نه که چون باد هوسناک ز گل بگریزی ۲

گرچه خاکستری اما چو سمومی بوزد
ادب آنست که چون شعله ز جا برخیزی ۳

مذهب بلبل آشفته خللها دارد
روش آنست که چون رنگ به گل آمیزی ۴

سفر دیده مبارک جگر ریش مرا
ای دل آن به که تو هم بهر سفر برخیزی ۵

اینک آیینه ببین تا که تو هم روز جزا
پنجه بگشایی و در دامن خویش آویزی ۶

گر نه‌ای چشم جهان‌بین فصیحی ای غم
هر نفس پس ز چه خونش به هوس می‌ریزی ۷