هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در ستایش محمد مومن و فضایل او سروده شده است. شاعر از دوستی و محبت بیشائبه او سخن میگوید و از فضل الهی که روزیبخش است یاد میکند. همچنین، اشارهای به تولد فرزندی با کرامت و پاکی دل دارد و آرزوی پرورش او در دامن عمر طبیعی را میکند. در پایان، از طالع نیک و تاریخ تولد او پرسش میشود.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و شعری است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان ادبی و استعارههای پیچیده، آن را برای سنین بالاتر مناسب میسازد.
شمارهٔ ۱۳ - ماده تاریخ تولد
شب محمد مومن آن اخوالصفا
آنکه راه دوستی بی ما زمانی نسپرد ۱
هر چه قسمت روزی ما کرد فضل ایزدی
خواست تا همچون لب شکرش یکایک بشمرد ۲
گفت دوش از جمله فرزندی کرامت کرده است
کش رخ از مرآت دل زنگ کدورت بسترد ۳
گرچه ممکن نیست افزونی برین نعمت ولیک
خواهمش در دامن عمر طبیعی پرورد ۴
گفت چبود طالع مولود گفتم برج فضل
گفت تاریخ تولد چیست گفتم برخورد ۵
آنکه راه دوستی بی ما زمانی نسپرد ۱
هر چه قسمت روزی ما کرد فضل ایزدی
خواست تا همچون لب شکرش یکایک بشمرد ۲
گفت دوش از جمله فرزندی کرامت کرده است
کش رخ از مرآت دل زنگ کدورت بسترد ۳
گرچه ممکن نیست افزونی برین نعمت ولیک
خواهمش در دامن عمر طبیعی پرورد ۴
گفت چبود طالع مولود گفتم برج فضل
گفت تاریخ تولد چیست گفتم برخورد ۵
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۵
۲۵۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۲ - ماده تاریخ بنای خواجه محمد میرک
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۴ - اخوانیه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
