هوش مصنوعی:
این شعر در رثای شیخ حبیبالله، روحانی بزرگ و فیضبخش سروده شده است. شاعر از نقش او در تربیت و رشد دیگران یاد میکند و با اشاره به مرگش، از انتقال او به عالم باقی و جایگاه والایش در نزد خداوند سخن میگوید.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و مرثیهای است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد.
شمارهٔ ۱۹ - ماده تاریخ وفات شیخ حبیبالله
هزار حیف که شیخ زمان حبیبالله
همان که بود ز روحانیان قدس مرید ۱
همان سحاب که گر هیچ فیض بخش شدی
درین چمن گل خورشید میدمید از بید ۲
همان بهار که بی رشح فیض تربیتش
گیاه توفیق از هیچ گلشنی ندمید ۳
کشید رخت ز باغ فنا به خلد بقا
ز ساقیان ازل جام ارجعی نوشید ۴
هر آن وظیفه که بودش ز مبدا فیاض
به گوهر خلف خویشتن شرف بخشید ۵
به گاه نزعش روحالقدس به بالین رفت
به گریه گفتش کای تشنه تو عرش مجید ۶
که جانشین و چه تاریخ سال رحلت تست
بقای عمر شرف باد گفت و جان بخشید ۷
همان که بود ز روحانیان قدس مرید ۱
همان سحاب که گر هیچ فیض بخش شدی
درین چمن گل خورشید میدمید از بید ۲
همان بهار که بی رشح فیض تربیتش
گیاه توفیق از هیچ گلشنی ندمید ۳
کشید رخت ز باغ فنا به خلد بقا
ز ساقیان ازل جام ارجعی نوشید ۴
هر آن وظیفه که بودش ز مبدا فیاض
به گوهر خلف خویشتن شرف بخشید ۵
به گاه نزعش روحالقدس به بالین رفت
به گریه گفتش کای تشنه تو عرش مجید ۶
که جانشین و چه تاریخ سال رحلت تست
بقای عمر شرف باد گفت و جان بخشید ۷
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۷
۲۲۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۸ - توصیف کتابی که سیفا فرستاده
گوهر بعدی:شمارهٔ ۲۰ - مدح حسینخان شاملو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.