هوش مصنوعی: در این متن، شاعر از بی‌رنگی زندگی بدون عشق و زیبایی گل سخن می‌گوید و احساس تنهایی و بی‌ارزشی خود را در برابر نگاه دیگران بیان می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایین ممکن است دشوار باشد. همچنین، بیان احساسات منفی مانند تنهایی و بی‌ارزشی نیاز به بلوغ فکری دارد.

شماره ۲۹ - از مرگ گل حیات بی‌رنگترست

از مرگ گل حیات بی‌رنگترست
این نغمه از آن نغمه کج آهنگترست ۱

بر من که چو مردمک به هیچم خرسند
از چشم جهانیان جهان تنگترست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۱۹۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۸ - می نوش کنون که ابر رحمت بارست
گوهر بعدی:شماره ۳۰ - این نسخه که بر شیشه نادان سنگست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.