هوش مصنوعی:
شاعر از وضعیت ناامیدکننده و تکراری زندگی شکایت دارد و از طلسمهای ذهنی و ترسهایی که مانع پیشرفت میشوند، گله میکند. او به دنبال رهایی از این چرخه بیهوده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین فلسفی و روانشناختی نسبتاً پیچیده است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند امید، هراس و وسواس ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال نامفهوم یا سنگین باشد.
شماره ۱۰۰ - وقتست که این طلسم دولاب اساس
وقتست که این طلسم دولاب اساس
در گرده و وارهیم از امید و هراس ۱
تا کی به عبث سلسله هستی را
بندند و گشایند چو قفل وسواس ۲
در گرده و وارهیم از امید و هراس ۱
تا کی به عبث سلسله هستی را
بندند و گشایند چو قفل وسواس ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۱۷۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۹ - ای خلق تو فیض بخش بستان نیاز
گوهر بعدی:شماره ۱۰۱ - خورشید مباش بخت ما گو مه باش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
