هوش مصنوعی:
متن بالا بیانگر احساس اسارت و نارضایتی از شرایط زندگی است. شاعر از خورشید و ماه به عنوان نمادهای امید و آزادی یاد میکند و در مقابل، زندان و قفس را نماد محدودیت و اسارت میداند. او آرزو میکند که این شرایط موقت باشد و روزی به آزادی برسد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایینتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند اسارت و محدودیت نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۰۱ - خورشید مباش بخت ما گو مه باش
خورشید مباش بخت ما گو مه باش
زندان آن را دو روز گو خرگه باش ۱
عمری بر ما که مرغ این نه قفسیم
نه بود قفس دو روز هم گو ده باش ۲
زندان آن را دو روز گو خرگه باش ۱
عمری بر ما که مرغ این نه قفسیم
نه بود قفس دو روز هم گو ده باش ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۱۸۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۰ - وقتست که این طلسم دولاب اساس
گوهر بعدی:شماره ۱۰۲ - رندی که شکسته پنجه شور و شرش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
