هوش مصنوعی: شاعر در این متن بیان می‌کند که با وجود بی‌برگ و باری و بی‌ثمر بودنش، هنرش این است که برای جمال و بخشش معشوق، همچون آیینه‌ای صاف و روشن است.
رده سنی: 15+ متن دارای مفاهیم عاشقانه و استعاری است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.

شماره ۱۲۱ - هرچند که در باغ تو بی‌برگ و برم

هرچند که در باغ تو بی‌برگ و برم
چون شاخ بریده بی‌نوای ثمرم ۱

در شهر محبت تو این بس هنرم
کز بهر جمال عفوت آیینه‌گرم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۲۰ - چندان که ز حسن خودپرستی دیدم
گوهر بعدی:شماره ۱۲۲ - در دیده ز اشک نوبهاری دارم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.