هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از غم و اندوه درونی خود سخن میگوید، با اشاره به اشکهای بهاری، داغ لالهزار، نالههای شیرین و گفتوگوی تنهایی با خود در آینه.
رده سنی:
15+
محتوا شامل مضامین عاطفی عمیق و غمانگیز است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با این احساسات ارتباط برقرار کنند.
شماره ۱۲۲ - در دیده ز اشک نوبهاری دارم
در دیده ز اشک نوبهاری دارم
در سینه ز داغ لالهزاری دارم ۱
لب پر شکر از ناله زاری دارم
در آینه با خود سروکاری دارم ۲
در سینه ز داغ لالهزاری دارم ۱
لب پر شکر از ناله زاری دارم
در آینه با خود سروکاری دارم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۱۸۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۱ - هرچند که در باغ تو بیبرگ و برم
گوهر بعدی:شماره ۱۲۳ - کو دست که دامن حضوری گیرم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
