هوش مصنوعی:
شاعر از تلاش برای ترک غم و دوری از معشوق میگوید، اما همچنان درگیر احساسات و یاد اوست. او به مانند شعلهای بیهدف میسوزد و با وجودی که جان و دلش نزد معشوق مانده، بهظاهر از او دور شده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاطفی عمیق و استعارههای شعری است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، موضوعات عاشقانه و جدایی نیاز به سطحی از بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۱۳۳ - ترک غم آن نگار دلجو کردیم
ترک غم آن نگار دلجو کردیم
چون شعله به هرزه سوختن خو کردیم ۱
چون جان و تن و دیده و دل آنجا ماند
ما بیهده ترک آن سر کوه کردیم ۲
چون شعله به هرزه سوختن خو کردیم ۱
چون جان و تن و دیده و دل آنجا ماند
ما بیهده ترک آن سر کوه کردیم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۰۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۲ - با دوست به گل گشت گلستان رفتیم
گوهر بعدی:شماره ۱۳۴ - یک چند گل گلشن مقصود شدیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
