هوش مصنوعی:
شاعر در این متن بیان میکند که او و همراهانش عاشق بادهنوشی هستند و بدون باده، مانند باد بر خاک میگردند. همچنین اشاره میکند که توفیق رفیقشان است و هرگز تنها نیستند.
رده سنی:
18+
متن اشاره به مصرف باده (شراب) دارد که موضوعی مناسب برای بزرگسالان است و ممکن است برای مخاطبان جوان تر نامناسب باشد.
شماره ۱۴۲ - ماییم که جان در گرو صهباییم
ماییم که جان در گرو صهباییم
بی باده چو باد خاک میپیماییم ۱
ما را گویند باده تنها چه خوری
توفیق رفیق ماست کی تنهاییم ۲
بی باده چو باد خاک میپیماییم ۱
ما را گویند باده تنها چه خوری
توفیق رفیق ماست کی تنهاییم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۱۷۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۱ - بحریم درین راه همه تن پاییم
گوهر بعدی:شماره ۱۴۳ - چشم شوخت ز رحم نشنید سخن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
