هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر خود را به عناصر طبیعت مانند دریا، ابر و موج تشبیه میکند و از رنجهای زندگی و گذر زمان میگوید. او احساس میکند که سالهاست در این دریای پرتلاطم زندگی گرفتار شده است.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای نوجوانان کمسنوسال دشوار است. همچنین، تم غالب شعر، غم و رنج زندگی است که ممکن است برای کودکان مناسب نباشد.
شماره ۱۴۱ - بحریم درین راه همه تن پاییم
بحریم درین راه همه تن پاییم
ابریم و به پای اشک ره پیماییم ۱
موجیم و ز آسیب گرانجانی خویش
عمریست که تهنشین این دریاییم ۲
ابریم و به پای اشک ره پیماییم ۱
موجیم و ز آسیب گرانجانی خویش
عمریست که تهنشین این دریاییم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۰۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۰ - ز آن پیش که در قصر عدم خانه کنیم
گوهر بعدی:شماره ۱۴۲ - ماییم که جان در گرو صهباییم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
