هوش مصنوعی: این متن بیانگر درد و رنج عاشقانه است که در آن شاعر از عشق و دلدادگی سخن می‌گوید. او از داغ دل، مهر سیاه‌پوش و بوسیدن دست معشوق به نشانه نیاز و عشق یاد می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

شماره ۱۵۱ - دستش گل داغ از جگر ما چیده

دستش گل داغ از جگر ما چیده
یا ماه به دیده دست او مالیده ۱

یا مهر سیاه‌پوش گردیده چو داغ
و آنگه به نیاز دست او بوسیده ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۱۸۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۵۰ - ماییم و دل شکسته از خود رسته
گوهر بعدی:شماره ۱۵۲ - دستی که همیشه بود در گردن تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.