هوش مصنوعی:
شاعر از درد عشق و ناتوانی در پنهان کردن آن میگوید. او از بادهای مینوشد که باعث جوشش خون در رگهایش میشود و تلاش میکند عشقش را پنهان کند، اما مانند آتشی بر گیاه خشک، پنهان کردن آن غیرممکن است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و استعارههای پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مصرف باده و احساسات شدید ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
شماره ۱۴۹ - زین باده که دل زجام غیرت نوشید
زین باده که دل زجام غیرت نوشید
خون درتن من چو باده در خم جوشید ۱
گفتم که به صبر از تو نهان دارم لیک
آتش به گیاه خشک نتوان پوشید ۲
خون درتن من چو باده در خم جوشید ۱
گفتم که به صبر از تو نهان دارم لیک
آتش به گیاه خشک نتوان پوشید ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۱۹۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۸ - زان پیش که جان ز نور بی مایه شود
گوهر بعدی:شماره ۱۵۰ - زین شعله که دل چو جانش در بر گیرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
