هوش مصنوعی:
شاعر از عشق و امیدهای بربادرفته خود میگوید، از عشقی که در سر داشته و از آتشی که در قفس احساس کرده است. او از بیوفایی معشوق شکایت دارد و بیان میکند که گمان میکرد کسی را دارد که در کنارش باشد.
رده سنی:
16+
این شعر به موضوعات عاطفی عمیق مانند عشق، ناامیدی و دلشکستگی میپردازد که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، بیان احساسات پیچیده و غمگینانه آن برای سنین پایینتر مناسب نیست.
شماره ۲۱۷ - از عشق تو در سر هوسی داشته ام
از عشق تو در سر هوسی داشته ام
از شعله آتش قفسی داشته ام ۱
دردا که ترا وفا بسی داشته ام
پنداشته بودم که کسی داشته ام ۲
از شعله آتش قفسی داشته ام ۱
دردا که ترا وفا بسی داشته ام
پنداشته بودم که کسی داشته ام ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۱۹۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱۶ - از صحبت خلق دیده بر دوخته ام
گوهر بعدی:شماره ۲۱۸ - از نور رخ تو چون بیارایم چشم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
