هوش مصنوعی:
شاعر در این بیتها از درد فراق و جدایی میگوید و خود را مانند مرغ چمن توصیف میکند که در عین وصل، همچون اهریمن است. دل او پر از غم است و با وجود تیرهبختی، نمیداند چه کند. روزی که باد سوزان هجران بدنش را میسوزاند، دردش بیشتر میشود.
رده سنی:
16+
متن حاوی مضامین عمیق عاشقانه و غمانگیز است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و احساسات سنگین، آن را برای گروه سنی بالاتر مناسب میکند.
شماره ۲۵۷ - مرغ چمن وصلم و چون اهرمنم
مرغ چمن وصلم و چون اهرمنم
دل بتکده غم است و من برهمنم ۱
با این دل تیره بخت آخر چکنم
روزی که سموم هجر سوزد بدنم ۲
دل بتکده غم است و من برهمنم ۱
با این دل تیره بخت آخر چکنم
روزی که سموم هجر سوزد بدنم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۱۸۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۵۶ - ما سطح فلک قعر زمین می شمریم
گوهر بعدی:شماره ۲۵۸ - من علم گیاه حرم توحیدم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
