هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از درد و رنج درونی خود سخن میگوید و بیان میکند که آتشی در سینه دارد، اما همچون باد سحرگاه سرد است. او اشاره میکند که هرکس درد او را شنیده، از او گریخته و گویی صورت درد او ترسناک بوده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عمیق عاطفی و درونی است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به درد و رنج و تنهایی میتواند برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر باشد.
شماره ۲۹۴ - در سینه چودوزخ آتشی کردم من
در سینه چودوزخ آتشی کردم من
چون باد سحر هنوز دم سردم من ۱
هرکس که شنید دردم از من بگریخت
گفتی که مگر صورت آن دردم من ۲
چون باد سحر هنوز دم سردم من ۱
هرکس که شنید دردم از من بگریخت
گفتی که مگر صورت آن دردم من ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۱۸۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹۳ - چون جزر اصم گوش طبیب دوران
گوهر بعدی:شماره ۲۹۵ - شاها ز زمانه گم شد آسایش من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
