رباعی ۶ - چشمم ز غمت، به هر عقیقی که بسفت

چشمم ز غمت، به هر عقیقی که بسفت
بر چهره هزار گل ز رازم بشکفت ۱

رازی، که دلم ز جان همی داشت نهفت
اشکم به زبان حال با خلق بگفت ۲