هوش مصنوعی:
این متن عرفانی از تجربههای روحانی و نزدیکی به حق تعالی سخن میگوید. شاعر از سوزش عشق الهی، وصول به جوار دوست، کشف اسرار روحانی و مشاهده جمال یار در درون خود میگوید. همچنین، به موضوع رحمت الهی و استحقاق آن با وجود غرق بودن در عصیان اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی نیاز دارد. همچنین، برخی از اصطلاحات و مفاهیم ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین یا نامفهوم باشد.
شماره ۴۴ - من اندر خرقه دوش از سوز می غرق عرق گشتم
من اندر خرقه دوش از سوز می غرق عرق گشتم
همی با حق حق نزدیک و دور از ما خلق گشتم ۱
ببرد اندر مقام قاب قوسینم عروق جان
جوار دوست را واصلتر از حد صدق گشتم ۲
عجب سری ز جان دیدم که بر حل معمائی
کتاب روح میکردم ورق ناگه ورق گشتم ۳
در او دیدم جمال یار و چون بشکافتم جانرا
نه تنها فالقالنور آمدم ربالفلق گشتم ۴
عبث رحمتعلی نفکند در مرآت دل پرتو
چو بودم غرق عصیان رحمتش را مستحق گشتم ۵
همی با حق حق نزدیک و دور از ما خلق گشتم ۱
ببرد اندر مقام قاب قوسینم عروق جان
جوار دوست را واصلتر از حد صدق گشتم ۲
عجب سری ز جان دیدم که بر حل معمائی
کتاب روح میکردم ورق ناگه ورق گشتم ۳
در او دیدم جمال یار و چون بشکافتم جانرا
نه تنها فالقالنور آمدم ربالفلق گشتم ۴
عبث رحمتعلی نفکند در مرآت دل پرتو
چو بودم غرق عصیان رحمتش را مستحق گشتم ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۱۹۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۳ - از چشم تو ما مست و ز لعل تو بجوشیم
گوهر بعدی:شماره ۴۵ - من بملک دل شهنشه بودهام تا بودهام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
