هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به رابطه بنده و خالق اشاره می‌کند و بیان می‌دارد که انسان به عنوان بنده، تنها شایسته دریافت عطا و لطف از خداست. همچنین، او اشاره می‌کند که گناه تنها چیزی است که از خاک (انسان) سر می‌زند و از خدا می‌خواهد که هرچه را شایسته‌اش است، انجام دهد.
رده سنی: 12+ مفاهیم عرفانی و دینی موجود در این متن ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد، اما نوجوانان و بزرگسالان می‌توانند با مضامین آن ارتباط برقرار کنند.

شماره ۱۰۸ - ای آنکه تو خالقی و ما بنده تو

ای آنکه تو خالقی و ما بنده تو
بر بنده عطا بود برازنده تو ۱

از خاک بجز گناه زیبنده نبود
با خاک کن آنچه هست زیبنده تو ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۳۱۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۰۷ - یارب تو مرا بیار من مقرون کن
گوهر بعدی:شماره ۱۰۹ - با نیک و بد زمانه نزدیک مشو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.