هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات به رابطه بنده و خالق اشاره میکند و بیان میدارد که انسان به عنوان بنده، تنها شایسته دریافت عطا و لطف از خداست. همچنین، او اشاره میکند که گناه تنها چیزی است که از خاک (انسان) سر میزند و از خدا میخواهد که هرچه را شایستهاش است، انجام دهد.
رده سنی:
12+
مفاهیم عرفانی و دینی موجود در این متن ممکن است برای کودکان کمسنوسال قابل درک نباشد، اما نوجوانان و بزرگسالان میتوانند با مضامین آن ارتباط برقرار کنند.
شماره ۱۰۸ - ای آنکه تو خالقی و ما بنده تو
ای آنکه تو خالقی و ما بنده تو
بر بنده عطا بود برازنده تو ۱
از خاک بجز گناه زیبنده نبود
با خاک کن آنچه هست زیبنده تو ۲
بر بنده عطا بود برازنده تو ۱
از خاک بجز گناه زیبنده نبود
با خاک کن آنچه هست زیبنده تو ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۱۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۷ - یارب تو مرا بیار من مقرون کن
گوهر بعدی:شماره ۱۰۹ - با نیک و بد زمانه نزدیک مشو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.