هوش مصنوعی:
این متن به رابطهی میان خلق جدید و فیض مستمر الهی میپردازد. شاعر بیان میکند که هر موجودی بهصورت مداوم از فیض الهی بهره میبرد و بدون این اتصال، به عدم میگراید. همچنین، تأکید میشود که خلق جدید در هر لحظه از فیض الهی ناشی میشود و این توالی، نشاندهندهی وابستگی دائمی موجودات به ذات الهی است.
رده سنی:
18+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به دانش پایهای در زمینهی عرفان و فلسفه دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحات تخصصی ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
بخش ۹۳ - خلق جدید
تو از خلق جدید این را سنددان
ز موجود اتصالات مدد دان ۱
دم رحمن بممکن هست ممتد
که هر دم زو رسد فیض مجدد ۲
بذات خویش ممکن جز عدم نیست
عدم را در تفهم بیش و کم نیست ۳
عدم دان خلق را در عین امکان
کنی قطع نظر چه از موجود آن ۴
پس او را هست آنی ز آنات
فیوض مستمر از حضرت ذات ۵
هر آن فیض که هر آنش امیدست
توالی را همان خلق جدیدست ۶
بر او گر اتصال فیض کم شد
خود آن موجود در آنی عدم شد ۷
ز موجود اتصالات مدد دان ۱
دم رحمن بممکن هست ممتد
که هر دم زو رسد فیض مجدد ۲
بذات خویش ممکن جز عدم نیست
عدم را در تفهم بیش و کم نیست ۳
عدم دان خلق را در عین امکان
کنی قطع نظر چه از موجود آن ۴
پس او را هست آنی ز آنات
فیوض مستمر از حضرت ذات ۵
هر آن فیض که هر آنش امیدست
توالی را همان خلق جدیدست ۶
بر او گر اتصال فیض کم شد
خود آن موجود در آنی عدم شد ۷
قالب: مثنوی
تعداد ابیات: ۷
۱۷۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:بخش ۹۲ - خلعالعادت
گوهر بعدی:بخش ۹۴ - باب الدال الدبور
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
