هوش مصنوعی:
متن بالا به توصیف بخشندگی و عدالت خداوند میپردازد که به هر موجودی آنچه را سزاوار است، بدون کموکاست و بدون غرضورزی میبخشد. همچنین، این متن اشاره میکند که بخشش خداوند مانند سایهای گسترده بر همه موجودات سایه افکنده و او واسطهای برای جود و بخشش بیپایان است.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که درک آن به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کهن نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات پیچیده ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
بخش ۲۲۳ - عبدالوهاب
دگر باشد ولیی عبد وهاب
ز حق بر موهبتها دارد القاب ۱
ببخشد هر چه هر کس را سزاوار
بود، وان حق او باشد در آثار ۲
چون رنگ و بو که باشد لایق گل
دگر فریاد و افغان بهر بلبل ۳
بدینسان جمله موجودات عالم
برد زا و بخش خود هر شیئی هر دم ۴
ببخشد حق هر کس بی زاغماض
بدون بغض وحب خالی ز اغراض ۵
بود جودش چو ظل بر خلق ممدود
که هست او واسطه بر جودذیجود ۶
ز حق بر موهبتها دارد القاب ۱
ببخشد هر چه هر کس را سزاوار
بود، وان حق او باشد در آثار ۲
چون رنگ و بو که باشد لایق گل
دگر فریاد و افغان بهر بلبل ۳
بدینسان جمله موجودات عالم
برد زا و بخش خود هر شیئی هر دم ۴
ببخشد حق هر کس بی زاغماض
بدون بغض وحب خالی ز اغراض ۵
بود جودش چو ظل بر خلق ممدود
که هست او واسطه بر جودذیجود ۶
قالب: مثنوی
تعداد ابیات: ۶
۱۷۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:بخش ۲۲۲ - عبدالقهار
گوهر بعدی:بخش ۲۲۴ - عبدالرزق
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
