هوش مصنوعی: متن بالا به ستایش و توصیف وجود خداوند و ویژگی‌های منحصربه‌فرد او مانند یگانگی، بی‌نیازی و حضور مطلق در هستی می‌پردازد. شاعر با استفاده از مفاهیم عرفانی، ذات حق را به عنوان وجودی بی‌همتا و کامل توصیف می‌کند که هیچ نقصی در آن نیست.
رده سنی: 16+ متن حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات تخصصی عرفانی مانند «عین‌الجمع» و «وجدان محض» نیاز به دانش پیش‌زمینه دارد.

بخش ۲۷۰ - عبدالواجد

ز عبدالواجد ار پرسی وجودش
بود بس خاص از سلطان جودش ۱

بعین‌الجمع ذات حق مشخص
بوجدان وجودش کرد و مختص ۲

وجود واجد آنجا یافت مشهود
که در هستی بیکتائیست موجود ۳

در آنجا هیچ فقدان و طلب نیست
بود وجدان محض و این عجب نیست ۴
قالب: مثنوی
تعداد ابیات: ۴
کانال گوهرین در ایتا
۱۹۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:بخش ۲۶۹ - عبدالقیوم
گوهر بعدی:بخش ۲۷۱ - عبدالماجد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.