هوش مصنوعی:
این متن عرفانی درباره توبه و بازگشت به سوی خداوند است. شاعر بیان میکند که عبد (بنده) از نفس خود و هرچه غیر خدا است توبه میکند و به سوی حق بازمیگردد. در ظاهر از هوای نفس توبه میکند، اما در باطن غیر خدا را رها کرده است. در ظاهر امر حق را تعظیم میکند و در باطن تسلیم حکم اوست. بازگشت به سوی خدا برای کسی است که با خدا حساب و کتاب دارد.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عرفانی و پیچیدهای است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، موضوع توبه و بازگشت به خدا نیاز به سطحی از بلوغ فکری و معنوی دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
بخش ۲۸۶ - عبدالتواب
کنم از عبد توابت هم آگاه
رجوع اوست بر حق گاه و بیگاه ۱
ز نفس خویش و کل ما سوی الحق
بحق عود و ایاب استش محقق ۲
رسد تا خود ز تایید حقیقی
بعرفان و بتوحید حقیقی ۳
بظاهر توبه از نفس و هوی کرد
بباطن تو به از غیر خدا کرد ۴
بظاهر امر حق را کرد تعظیم
بباطن حکم او گشت تسلیم ۵
بد انسانی که بر حقش ایابست
دهد عود آنکه را با حق حساب است ۶
رجوع اوست بر حق گاه و بیگاه ۱
ز نفس خویش و کل ما سوی الحق
بحق عود و ایاب استش محقق ۲
رسد تا خود ز تایید حقیقی
بعرفان و بتوحید حقیقی ۳
بظاهر توبه از نفس و هوی کرد
بباطن تو به از غیر خدا کرد ۴
بظاهر امر حق را کرد تعظیم
بباطن حکم او گشت تسلیم ۵
بد انسانی که بر حقش ایابست
دهد عود آنکه را با حق حساب است ۶
قالب: مثنوی
تعداد ابیات: ۶
۱۸۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:بخش ۲۸۵ - عبدالبر
گوهر بعدی:بخش ۲۸۷ - عبدالمنتقم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
