هوش مصنوعی:
این شعر دربارهٔ مردی به نام عبدالعفوت است که در طول زندگی خود همواره به عفو و بخشش از گناهکاران و نیازمندان میپرداخت. پس از مرگش، هنگامی که اعمالش سنجیده شد، نامهٔ اعمالش از کارهای نیک خالی بود، اما به دلیل عفو و بخششهای فراوانش، خداوند او را مورد لطف و بخشش خود قرار داد و گناهانش را به خوبیها تبدیل کرد. این شعر تأکید دارد که خداوند از همه به عفو و بخشش سزاوارتر است.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق اخلاقی و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، موضوعاتی مانند مرگ، حسابرسی اعمال و بخشش الهی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً از نوجوانی به بعد شکل میگیرد.
بخش ۲۸۸ - عبدالعفو
بود عبدالعفوت در جنایات
همانا واسطه کل خطیئات ۱
نبیند هیچ در جائی جنایت
مگر او را کند عفو از عنایت ۲
چنین دیدم که در ایام سابق
ز دنیا رفت مردی ناموافق ۳
چو سنجیدند اعمالش ز هر سو
تهی بد نامهاش ز اعمال نیکو ۴
جز این کو بود مردی بامیاسر
بسی میکرد عفو از کل معسر ۵
غلامانرا سپردی بی زدستان
که بنمایند عفو از تنگدستان ۶
ملایک را خطاب آمد ز خالق
که من اولی بعفوم از خلایق ۷
من از وی کرده بودم عفوز آن پیش
که عفو از وی شود صادر بدرویش ۸
نمودم عفو و از بهر نجاتش
بدل کرد بخوبی سیئاتش ۹
گذشت او کرد از چون خود گدائی
زوی چون نگذرد کامل غنائی ۱۰
همانا واسطه کل خطیئات ۱
نبیند هیچ در جائی جنایت
مگر او را کند عفو از عنایت ۲
چنین دیدم که در ایام سابق
ز دنیا رفت مردی ناموافق ۳
چو سنجیدند اعمالش ز هر سو
تهی بد نامهاش ز اعمال نیکو ۴
جز این کو بود مردی بامیاسر
بسی میکرد عفو از کل معسر ۵
غلامانرا سپردی بی زدستان
که بنمایند عفو از تنگدستان ۶
ملایک را خطاب آمد ز خالق
که من اولی بعفوم از خلایق ۷
من از وی کرده بودم عفوز آن پیش
که عفو از وی شود صادر بدرویش ۸
نمودم عفو و از بهر نجاتش
بدل کرد بخوبی سیئاتش ۹
گذشت او کرد از چون خود گدائی
زوی چون نگذرد کامل غنائی ۱۰
قالب: مثنوی
تعداد ابیات: ۱۰
۱۸۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:بخش ۲۸۷ - عبدالمنتقم
گوهر بعدی:بخش ۲۸۹ - عبدالروف
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.