هوش مصنوعی:
متن درباره مفهوم «غشاوه» به عنوان پردهای است که بر دل یا چشم مینشیند و مانع از دیدن حقیقت میشود. همچنین به تأثیر صداها و خاطرات نادرست بر ذهن و دل اشاره میکند و اینکه این صداها ممکن است از نفس پست و افکار ناپاک نشأت بگیرند. در نهایت، تأکید میشود که غشاوه باعث میشود جلوههای حقیقت بر دل نمایان نشود.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که درک آن به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای خوانندگان جوانتر دشوار باشد.
بخش ۳۱۷ - الغشاوه
غشاوه پردهئی باشد که حایل
شود مرآت دل را در مشاغل ۱
غشا خوانندش از بر دل نشیند
چو آید بر بصر تاریک بیند ۲
بدل آنهم تواندکز صدا شد
صدا آن خاطرههای ناروا شد ۳
بود خود این صدا جز آن صدایت
که بر گوش آید آن بیمدعایت ۴
بگوش آید اگر در ره صدائی
بود رو بر قفا کردن خطائی ۵
غشاوه هست باری از صدایت
نه بر گوش آنکه آید از قفایت ۶
صدای هر که بر اندازه اوست
ز نفس دون و فکر تازه اوست ۷
غرض پیدا شود بر دل غشائی
که افتد روی مرآت از جلائی ۸
شود مرآت دل را در مشاغل ۱
غشا خوانندش از بر دل نشیند
چو آید بر بصر تاریک بیند ۲
بدل آنهم تواندکز صدا شد
صدا آن خاطرههای ناروا شد ۳
بود خود این صدا جز آن صدایت
که بر گوش آید آن بیمدعایت ۴
بگوش آید اگر در ره صدائی
بود رو بر قفا کردن خطائی ۵
غشاوه هست باری از صدایت
نه بر گوش آنکه آید از قفایت ۶
صدای هر که بر اندازه اوست
ز نفس دون و فکر تازه اوست ۷
غرض پیدا شود بر دل غشائی
که افتد روی مرآت از جلائی ۸
قالب: مثنوی
تعداد ابیات: ۸
۱۸۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:بخش ۳۱۶ - باب الغین الغراب
گوهر بعدی:بخش ۳۱۸ - الغنا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.