هوش مصنوعی: متن درباره فردی است که با آگاهی از قدر و تقدیر الهی، به آرامش می‌رسد و از اعتراض به تقدیر و قضای الهی دوری می‌کند. این شخص با پذیرش آنچه مقدور است و دوری از امید و وحشت نسبت به آینده یا حسرت نسبت به گذشته، به حالتی از رضا و سلامت روحی دست می‌یابد. همچنین، اشاره‌ای به حال مرد عارف شده که از اسرار قدر آگاه است و همیشه در آرامش به سر می‌برد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و شناختی دارد. همچنین، بحث درباره تقدیر و قضا ممکن است برای سنین پایین سنگین و نامفهوم باشد.

بخش ۴۱۰ - المستریح

کسی او مستریح آمد بدلخواه
که از سر قدر گردید آگاه ۱

حق او را مطلع سازد کماهی
ز قدر خلق و تقدیر الهی ۲

ببیند آنچه مقدور است و واجب
وقوعش وقت معلوم و مناسب ۳

هر آنچیزی که ز اشیاء نیست مقدور
وقوعش ممتنع باشد بدستور ۴

کند پس مستریح این اختیارش
بکلی از طلب وز انتظارش ۵

نه بر مستقبلش امید و وحشت
نه بر ما فات او را خوف و حسرت ۶

نباشد اعتراضش بر فعالی
که واقع گردد از تأثیر و حالی ۷

انس گوید پیمبر را بده سال
نمودم خدمت اندر کل احوال ۸

بکاری هیچوقت از فعل و ترکم
نفرمود اعتراض او بیش یا کم ۹

بدینسانست حال مرد عارف
که ز اسرار قدر گردید واقف ۱۰

چنین شخصی بود پیوسته سالم
نیابد از جهان غیر از ملایم ۱۱
قالب: مثنوی
تعداد ابیات: ۱۱
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:بخش ۴۰۹ - المسئله الغامضه
گوهر بعدی:بخش ۴۱۱ - مشارق الصبح
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.