شمارهٔ ۶۱ - سیلاب اشک

ای دل! بیا که ناله و آه و فغان کنیم
سیلاب اشک، از مژه بر رخ روان کنیم ۱

گاهی زنیم بر سر و،گه جامه بردریم
گه آشکار گریه و، گاهی نهان کنیم ۲

یاد آوریم واقعهٔ دشت کربلا
شوری بپا چو حشر، در این خاکدان کنیم ۳

آریم در نظر چو لب تشنهٔ حسین
قطع نظر، ز خوردن آب روان کنیم ۴

هر گه ز آب سرد گلویی کنیم تر
یاد از گلوی خشک شه انس و جان کنیم ۵

سوزیم بهر اکبر و عباس نامدار
گریه گهی بر این و، گهی بهر آن کنیم ۶

نالیم بر اسیری زن های داغدار
افغان به دستگیری آن بی کسان کنیم ۷

لب تشنه، کودکان حسین از جفای خصم
یکدم بیا که گریه بر آن کودکان کنیم ۸

این گریه چون معامله با سبط مصطفی ست
حاشادر این معامله گر ما زیان کنیم ۹

در این جهان دو دانهٔ اشکی که میدهیم
شاید که توشهٔ سفر آن جهان کنیم ۱۰

رو آوریم جانب در گاه بی نیاز
دست دعا بلند سوی آسمان کنیم ۱۱

«ترکی» ز بعد گریهٔ بر سبط مصطفی
آن به دعا به قاطبهٔ شیعیان کنیم ۱۲