هوش مصنوعی:
این شعر از فردی میخواهد که چراغ مرده در دست دارد و عقلش به جهل نزدیک است، روغن در چراغ خود بریزد تا از تاریکی رهایی یابد. این متن به اهمیت روشنایی و دانش اشاره دارد و از جهل و تاریکی دوری میجوید.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق و استعاری موجود در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد، اما نوجوانان و بزرگسالان میتوانند از معانی اخلاقی و عرفانی آن بهرهمند شوند.
شمارهٔ ۳۵ - چراغ خویش
ای که داری چراغ مرده به دست
نیست عقلت به جهل نزدیکی ۱
روغنی در چراغ خویش بریز
تارها سازدت ز تاریکی ۲
نیست عقلت به جهل نزدیکی ۱
روغنی در چراغ خویش بریز
تارها سازدت ز تاریکی ۲
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۲
۱۹۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۳۴ - عاشق
گوهر بعدی:شمارهٔ ۳۶ - غم بیهوده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
